Audiohistoria
 Archiwum Historii Mówionej
Świadkowie
Przedstawiamy osoby, które zechciały podzielić się z nami swoimi wspomnieniami. Z ich relacji wybraliśmy po kilka wyrazistych opowieści. Są trzy sposoby dotarcia do interesujących Państwa materiałów: wyszukiwanie poprzez indeks nazwisk, tematów i projektów. Relację każdej z prezentowanych tu osób staraliśmy się uzupełnić o zdjęcia oraz notę biograficzną. Mamy nadzieję, że zachęci to Państwa do odwiedzenia Czytelni Multimedialnej Domu Spotkań z Historią, w której można wysłuchać całych, często wielogodzinnych relacji dźwiękowych. Informację o całości zbiorów AHM znajdą Państwo w zakładce PRZESZUKAJ ZBIORY.
 
Alina Bojarska
Alina Bojarska
Urodziła się 1 kwietnia 1925 w Leśmierzu koło Łęczycy jako druga córka w rodzinie Janiny z domu Bojakowskiej i Stefana Skupieńskich. Jej rodzice byli nauczycielami, ojciec był dyrektorem szkoły w Leśmierzu, w której uczyła się Alina Bojarska. Była harcerką.
Jej ojciec został aresztowany w kwietniu 1940 i skierowany do obozu Mauthausen. Alina Bojarska wraz z matką i siostrą Jadwigą w obawie przed aresztowaniem opuściła powiat. Ukrywała się w kilku różnych miejscowościach, m.in. w kwietniu 1941 pracowała w firmie budowlanej w Uniejowie, wówczas dowiedziała się o śmierci ojca. W 1942 roku została zatrudniona jako opiekunka do dziecka w majątku w Goszczynnie koło Łęczycy, zamieszkałym przez Niemców przesiedlonych z Estonii, von Vehów. 17 stycznia 1945 von Vehowie polecili jej dowieźć ich rocznego synka, Fredericka i jego dwie starsze siostry oraz babkę do przyjaciół rodziny w Niemczech. Alina Bojarska 28 stycznia 1945 dotarła furmanką do Krosna nad Odrą, następnie pociągiem przez Berlin 2 lutego dotarła do majątku przyjaciół rodziny, 13 lutego zamieszkała już wraz z von Vehami w folwarku w Rappinie. Tam 11 kwietnia zastało ją wkroczenie wojsk alianckich.
Od maja 1945 przebywała w obozie dla dipisów, gdzie prowadziła lekcje na poziomie szkoły podstawowej, a w czerwcu - w związku ze zmianą strefy okupacyjnej - przewieziono ją do obozu Immendorf pod Brunszwikiem. Następnie wyjechała do polskiego obozu w Getyndze, by odbyć kurs licealny. W maju 1946 zdała maturę. 31 maja 1946 wróciła do Polski, jej matka mieszkała w Łęczycy. Jesienią podjęła studia biologiczne na Uniwersytecie Łódzkim, została asystentką na uczelni. Była aktywna w duszpasterstwie akademickim. W 1953 roku wyszła za mąż, zamieszkała z mężem w Warszawie. Poświęciła się wychowaniu piątki dzieci. Na początku lat 70. wróciła do pracy, przez kilka lat uczyła chemii i fizyki w warszawskich podstawówkach, następnie do emerytury uczyła biologii w liceum w warszawskim Wilanowie. W latach 90. odnalazł ją Frederick von Veh, pozostają w kontakcie. Mieszka w Warszawie.
Projekt: Zapomniani świadkowie XX wieku
Wywiad przeprowadził/a: Maria Buko
Sygnatura nagrania: AHM_3351
Miejsce nagrania: Warszawa (Polska)
Data nagrania: 12.04.2016
Czas nagrania: 3h 57min
Język nagrania: polski
Opis nagrania: Życie w Leśmierzu koło Łęczycy przed wojną; okupacja niemiecka na ziemi łęczyckiej, zesłanie ojca do obozu koncentracyjnego Mauthausen-Gussen, ukrywanie się przed aresztowaniem, praca jako opiekunka do dzieci w niemieckiej rodzinie, wyjazd do Niemiec wraz z Niemcami w 1945 roku; powrót do Polski w 1945 roku, studia biologiczne na Uniwersytecie Łódzkim, życie rodzinne, praca nauczycielki w Warszawie.
 

© Copyright 2008 Audiohistoria - Archiwum Historii Mówionej