Audiohistoria
 Archiwum Historii Mówionej
Świadkowie
Przedstawiamy osoby, które zechciały podzielić się z nami swoimi wspomnieniami. Z ich relacji wybraliśmy po kilka wyrazistych opowieści. Są trzy sposoby dotarcia do interesujących Państwa materiałów: wyszukiwanie poprzez indeks nazwisk, tematów i projektów. Relację każdej z prezentowanych tu osób staraliśmy się uzupełnić o zdjęcia oraz notę biograficzną. Mamy nadzieję, że zachęci to Państwa do odwiedzenia Czytelni Multimedialnej Domu Spotkań z Historią, w której można wysłuchać całych, często wielogodzinnych relacji dźwiękowych. Informację o całości zbiorów AHM znajdą Państwo w zakładce PRZESZUKAJ ZBIORY.
 
Anna Skorupska-Różycka
Anna Skorupska-Różycka
Urodziła się 3 listopada 1926 w Warszawie w rodzinie Stanisławy z domu Wilczyńskiej i Władysława Sobottów. Niedługo potem jej matka zmarła, wychowywała ją druga żona ojca, Maria Lewicka. Jej ojciec był naczelnikiem wydziału w Kuratorium Warszawskim, macocha była wychowawczynią i wicedyrektorką w przedszkolu tramwajowym. Przed wojną Anna Skorupska-Różycka uczyła się w Szkole Sióstr Zmartwychwstanek i w szkole nr 64 na Żoliborzu.
Po wybuchu wojny Anna Różycka-Skorupska uczęszczała na tajne komplety w Szkole Zmartwychwstanek, oficjalnie funkcjonujące jako szkoła krawiecka. Po ukończeniu szkoły pracowała w fabryce Tebensa na warszawskiej Woli. Należała do Szarych Szeregów, miała pseudonim "Huragan". Ukończyła kurs sanitarny, odbyła praktykę w Szpitalu Ujazdowskim. W związku z przedwczesnym wybuchem powstania na Żoliborzu, nie zdążyła dołączyć do swojego oddziału w Śródmieściu. Została wyznaczona do prowadzenia punktu organizującego materiały opatrunkowe i opaski powstańcze, organizowała także aprowizację. Po upadku powstania wyszła z Warszawy z ludnością cywilną, przeszła przez Pruszków, została wywieziona do obozu koncentracyjnego Ravensbrück. Następnie skierowano ją do pracy przymusowej w obozie w Königsberg nad Odrą. Po przejściu frontu została wraz ze współwięźniarkami przepędzona do Angermünde i przewieziona z powrotem do obozu w Ravensbrück. Stamtąd w marcu 1945 wysłano ją na roboty przymusowe we wsi Dreilützow, tam doczekała wkroczenia wojsk amerykańskich 2 maja 1945.
Wraz z innymi Polakami przewieziono ją do obozu w Schwerinie, gdzie rozpoczęła naukę w szkole. Po zmianie strefy okupacyjnej wyjechała do obozu Jägerslust pod Kilonią, tam również uczęszczała do szkoły. Po kilku tygodniach zaproponowano jej podjęcie nauki w szkole polskiej w Lubece (była jedną z dwóch dziewczyn w całym roczniku). Nawiązała kontakt z rodzicami, zdała w Lubece maturę. Jeszcze w 1945 roku podjęła studia na Uniwersytecie w Hamburgu, jednak w czerwcu zdecydowała się na powrót do Polski. Została przyjęta na Wydział Medycyny Uniwersytetu Warszawskiego (ukończyła już Akademię Medyczną), ukończyła specjalizację okulistyczną. W międzyczasie wykładała desmurgię w szkole felczerskiej i pracowała w ramach wolontariatu w klinice okulistyki oraz w przychodni. Pracowała również w kolumnie przeciwjagliczej. Przez szereg lat pracowała w Szpitalu Dziecięcym przy ul. Kopernika w Warszawie, następnie w Szpitalu Dziecięcym przy ul. Niekłańskiej. Była też okulistą w Płońsku, wojewódzkim lekarzem orzecznikiem w PZU. Przeszła na emeryturę, ale kontynuowała pracę w przychodni i prywatną praktykę lekarską oraz działalność pro bono w środowisku kombatanckim. Została odznaczona orderem Polonia Restituta. Mieszka w Warszawie.
Projekt: Zapomniani świadkowie XX wieku
Wywiad przeprowadził/a: Maria Buko
Sygnatura nagrania: AHM_3350
Miejsce nagrania: Warszawa (Polska)
Data nagrania: 5.02/20.03/13.04
Czas nagrania: 5h 00min
Język nagrania: polski
Opis nagrania: Codzienne życie w Warszawie (Żoliborz) przed II wojną światową, okupacja w Warszawie (Żoliborz), powstanie warszawskie (Żoliborz); obóz koncentracyjny Ravensbrück, praca przymusowa w Königsberg nad Odrą, przejście frontu, ponowny pobyt w Ravensbrück, wywózka do Hagenau i dalej na roboty przymusowe we wsi Dreilützow; wyzwolenie, pobyt w obozach w Schwerinie i Jägerslust, nauka w szkole w Lubece i na Uniwersytecie w Hamburgu; powrót do Polski w 1945 roku; studia na Uniwersytecie Medycznym w Warszawie, praca okulisty w warszawskich szpitalach i przychodniach, działalność społeczna.
 

© Copyright 2008 Audiohistoria - Archiwum Historii Mówionej