Audiohistoria
 Archiwum Historii Mówionej
Świadkowie
Przedstawiamy osoby, które zechciały podzielić się z nami swoimi wspomnieniami. Z ich relacji wybraliśmy po kilka wyrazistych opowieści. Są trzy sposoby dotarcia do interesujących Państwa materiałów: wyszukiwanie poprzez indeks nazwisk, tematów i projektów. Relację każdej z prezentowanych tu osób staraliśmy się uzupełnić o zdjęcia oraz notę biograficzną. Mamy nadzieję, że zachęci to Państwa do odwiedzenia Czytelni Multimedialnej Domu Spotkań z Historią, w której można wysłuchać całych, często wielogodzinnych relacji dźwiękowych. Informację o całości zbiorów AHM znajdą Państwo w zakładce PRZESZUKAJ ZBIORY.
 
Aleksander Krzymiński
Urodził się 20 września 1926 w Paryżu w rodzinie Izabeli Franciszki i Józefa Leona Krzymińskich. Pochodzi z rodziny szlachecko-ziemiańskiej. Jego ojciec i dziadek byli lekarzami. Ojciec od 1926 roku był ordynatorem szpitala ginekologicznego w Bydgoszczy. W czasie okupacji i powstania warszawskiego organizował służbę sanitarną AK. Matka pracowała w prywatnej firmie wysokiego urzędnika niemieckiego jako jego sekretarka, pełniąc tam jednocześnie różne funkcje dla wywiadu AK. Do 1939 roku Aleksander Krzymiński uczęszczał do Szkoły Powszechnej im. Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy. W wieku 14 lat był harcerzem w służbie informacyjnej Wojska Polskiego.
Po wybuchu II wojny światowej opuścił wraz z rodzicami Bydgoszcz i do grudnia 1939 przebywał u dziadków ze strony ojca w Inowrocławiu. Okupację niemiecką spędził w Warszawie, gdzie w ramach tajnych kompletów ukończył szkołę średnią. Wiosną 1944 Aleksander Krzymiński zdał maturę w szkole Towarzystwa Ziemi Mazowieckiej. W tym samym czasie ukończył Szkołę Podchorążych Armii Krajowej im. Gen. W. Sikorskiego i został mianowany kapralem podchorążym AK. Ostatnie wakacje przed wybuchem powstania warszawskiego Aleksander Krzymiński spędził w dworku swoich przyjaciół w Piliszkowie pod Warszawą.
W czasie powstania walczył w obwodzie Żoliborz, który był dowodzony przez płk. Niedzielskiego "Żywiciela". Przynależał do zgrupowania "Żmija", którego dowódcą był rtm. Adam Rzeszotarski. Został ranny w wyniku eksplozji tzw. szafy i przez około 2 tygodnie nie mógł być na linii walk. Po kapitulacji, od października 1944 aż do maja 1945, przebywał w obozie jenieckim pod Magdeburgiem.
Po wyzwoleniu wrócił do Warszawy, gdzie po dwóch dniach został aresztowany przez NKWD. W czasie przesłuchania zapewniał o chęci studiowania i pracowania na terenach odzyskanych, co mogło przyczynić się do zwolnienia z aresztu. W październiku 1945 rozpoczął studia w Szkole Głównej Handlowej. W 1950 roku ożenił się. Pracował w firmie państwowej metalexport. W 1958 roku został wysłany na praktykę do Hamburga, po powrocie wysłano go służbowo do Sudanu i Etiopii. Następnie pracował w Polimexie i Universalu. Około 1958 roku rozpoczął studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki, zrobił doktorat z zakresu marketingu. Pracował także w Instytucie Koniunktur i Cen Handlu Zagranicznego jako szef zakładu naukowego krajów kapitalistycznych. Umożliwiło mu to habilitację i wejście w środowisko nauczycieli akademickich. Wykładał w Łodzi, na Uniwersytecie Warszawskim, miał również wykłady za granicą. Pracował w dyplomacji ONZ. W latach 90. pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako zastępca ministra. Po zakończeniu pracy w MSZ został profesorem zwyczajnym SGH. Dziś jest profesorem w Wyższej Szkole Kultury Społecznej w Toruniu.
Mieszka w Warszawie.
Projekt: Nestorzy polskiej nauki
Wywiad przeprowadził/a: Ewa Berbecka
Sygnatura nagrania: AHM_2152
Miejsce nagrania: Warszawa (Polska)
Data nagrania: 18.12.2010
Czas nagrania: 02h 37min
Język nagrania: polski
Opis nagrania: Pseudonim "Prus"; urodzony w 1926 roku w Paryżu; żołnierz Armii Krajowej, w Powstaniu Warszawskim walczył na Żoliborzu; po II wojnie ukończył studia na SGH, stopień profesora nauk ekonomicznych uzyskał w 1988 roku, specjalista od spraw marketingu i międzynarodowych stosunków gospodarczych; ekspert ONZ do spraw handlu zagranicznego dla krajów Trzeciego Świata; podsekretarz stanu MSZ w latach 1990-1992 r.
 

© Copyright 2008 Audiohistoria - Archiwum Historii Mówionej