Audiohistoria
 Archiwum Historii Mówionej
Świadkowie
Przedstawiamy osoby, które zechciały podzielić się z nami swoimi wspomnieniami. Z ich relacji wybraliśmy po kilka wyrazistych opowieści. Są trzy sposoby dotarcia do interesujących Państwa materiałów: wyszukiwanie poprzez indeks nazwisk, tematów i projektów. Relację każdej z prezentowanych tu osób staraliśmy się uzupełnić o zdjęcia oraz notę biograficzną. Mamy nadzieję, że zachęci to Państwa do odwiedzenia Czytelni Multimedialnej Domu Spotkań z Historią, w której można wysłuchać całych, często wielogodzinnych relacji dźwiękowych. Informację o całości zbiorów AHM znajdą Państwo w zakładce PRZESZUKAJ ZBIORY.
 
Hanna Krzywicka
Hanna Krzywicka
Hanna Krzywicka urodziła się 27 października 1927 roku. Rodzina miała tradycje przemysłowe - dziadek pani Hanny, Ksawery Koczalski był właścicielem fabryki przy ulicy Dobrej (zbankrutował w czasie kryzysu w 1929 roku). Ojciec - Stanisław Koczalski (1895-1943) pochodził z Równego, był pracownikiem wydawnictwa Biblioteka Polska. W czasie okupacji niemieckiej był aktywnym członkiem konspiracji (pseudonimy m.in.: Lawers, Odrowąż, Oskar, Polikarp). Zginął w obozie w Majdanku (szczegółowy biogram konspiracyjny Stanisława Koczalskiego znajduje się w Słowniku biograficznym konspiracji warszawskiej 1939-1944 A. Kunerta). Matka pani Hanny - z domu Kozieradzka początkowo była sekretarką w biurze wojskowym, następnie jej aktywność skierowała się na obowiązki żony i matki. Hanna Krzywicka wyrastała w domu o głębokich tradycjach patriotycznych a w ukształtowaniu jej charakteru szczególną rolę odegrał ojciec, który był dla niej niezwykłym autorytetem. Kuzynem Ojca był Raul Koczalski, słynny pianista klasyczny.
Naukę Hanna Krzywicka pobierała w szkołach żeńskich Heleny Rzeszotarskiej i Janiny Tymińskiej.
Okupację pani Hanna spędziła w Warszawie. Po śmierci ojca przyłączyła się do Szarych Szeregów, jej pierwszą akcją było sporządzenie planu funkcjonowania zajętego przez Niemców szpitala wolskiego. Nie mogła jednak przyłączyć się do Powstania Warszawskiego ze względu na uraz kręgosłupa.
Po upadku Powstania Warszawskiego pani Hanna i jej mama dostały się do obozu przejściowego w Pruszkowie. Dzięki pomocy dawnego znajomego Ojca, oficera gruzińskiego o nazwisku Nakaszidze udało się jej opuścić obóz. Pani Hanna i jej mama trafiły następnie do wsi Wierznowice, do rodziny szkolnej koleżanki Julii, gdzie spędziły jesień i zimę 1944/45. Tam też pani Hanna brała udział w tajnych kompletach we wsi Zduny.
Po powrocie do Warszawy pani Hanna dokończyła edukację na poziomie szkoły średniej i w latach 50. rozpoczęła studia biologiczne na Uniwersytecie Warszawskim (m. in. u prof. Bassalika). Po studiach rozpoczęła pracę w laboratorium Państwowego Zakładu Higieny pod kierunkiem profesor Bojanowskiej. Na ten okres przypada również pierwsze małżeństwo pani Hanny, które jednak nie było szczęśliwe i po krótkim czasie zakończyło się rozwodem. Z tego związku pochodzi jedyne dziecko pani Hanny - syn Krzysztof.
Pani Hanna dwukrotnie odbyła wyjazdy stypendialne do Wielkiej Brytanii (pierwszy wyjazd 1973 rok, drugi prawdopodobnie na przełomie lat 70-tych i 80-tych), w tym okresie uzyskała doktorat. W latach 80. kierowała zespołem Zwalczania Skażeń Biologicznych PZH. Była również członkiem Międzynarodowej Komisji Ustalania Norm.
Na lata 80. przypada również okres działalności opozycyjnej pani Hanny. Była członkiem NSZZ "Solidarność" od początku jej powstania w PZH, zajmowała się kolportażem ulotek i książek w Zakładzie w czasie stanu wojennego. W 1983 roku została aresztowana i spędziła 48 godzin w areszcie na Wilczej.
Obecnie pani Hanna jest na emeryturze. Nadal mieszka w Warszawie, utrzymuje liczne kontakty towarzyskie oraz uczestniczy w wykładach Uniwersytetu Trzeciego Wieku.
Projekt: Nestorzy polskiej nauki
Wywiad przeprowadził/a: Monika Kryłowska
Sygnatura nagrania: AHM_1052
Miejsce nagrania: Warszawa (Polska)
Data nagrania: 27.10.2008
Czas nagrania: 02h 30min
Język nagrania: polski
Opis nagrania: Relacja - życie rodzinne w przedwojennej Warszawie; wstąpienie do Szarych Szeregów, Powstanie Warszawskie (ul. Dobra, Karowa, Krakowskie Przedmieście); wypędzenie z Warszawy, obóz przejściowy w Pruszkowie, pomoc gruzińskiego oficera Nakaszidze; życie w czasie wojny we wsi Wierznowice; problemy szkolne i mieszkaniowe po wojnie; życie studenckie i zawodowe w Warszawie; "Solidarność", kolportaż książek i pobyt w areszcie na Wilczej.
 

© Copyright 2008 Audiohistoria - Archiwum Historii Mówionej